DPS

Babcia Bożenka: “Wdzięczni za wskrzeszenie Polski”

Decrease Font Size Increase Font Size Text Size Print This Page

To już 93 rocznica zerwania kajdanów niewoli. W oknach i na balkonach powiewać będą biało-czerwone chorągiewki.
Czy będzie ich dużo? Nie zapomnijmy, nie zlekceważmy zawiesić polskiej flagi tego symbolicznego gestu potwierdzenia swojej narodowej tożsamości, oddania czci Ojczyźnie.

Mamy tak mało okazji, żeby zamanifestować swoją polskość. Korzystajmy z tych, które podpowiada historia. W kościołach odbędą się uroczystości upamiętniające to najważniejsze wydarzenie w dziejach narodu. Odzyskanie niepodległości po ponad stuletniej czarnej nocy zaborów.

Będą sztandary. Przybędą nieliczni już weterani tamtych czasów. Będzie podniosły, uroczysty nastrój. Będzie wzruszenie i duma z faktu bycia Polakiem. Padną słowa o odwadze, determinacji, poświęceniu
i potrzebie wdzięczności dla tych, którzy krwią wywalczyli tę wolność.

I zabrzmi przepiękna pieśń, modlitwa “Boże coś Polskę przez tak liczne wieki.” Główne uroczystości Święta Niepodległości odbędą się na Placu Józefa Piłsudzkiego i przed Grobem Nieznanego Żołnierza
w Warszawie. Zapłoną znicze i będą składane kwiaty w miejscach upamiętniających wydarzenie sprzed
93 lat.

W Siewierzu przed pomnikiem poświęconym Józefowi Piłsudzkiemu i żołnierzom poległym w latach
1915-1920. W Leśnej Podlaskiej o rocznicy upamiętniającej odzyskanie niepodległości zaświadczy kamień pamiątkowy. Takich miejsc na mapie kraju znajdziemy więcej. Nie zapomnijmy ich odwiedzić.

W 1918 roku po 123 latach rozbiorów dokonanych przez Austrię, Prusy i Rosję Polska odzyskała upragnioną niepodległość. Święto Niepodległości ustanowiono w ostatnich latach II Rzeczpospolitej,
w kwietniu 1937 roku, 20 lat od daty odzyskania niepodległości.

Do czasu wybuchu II wojny światowej święto obchodzono tylko dwa razy, w 1937 i w 1938 roku. Podczas okupacji hitlerowskiej w latach 1939-44 polskie świętowanie tego dnia było niemożliwe.
W 1945 roku władze komunistyczne świętem państwowym uczyniły 22 lipca.

W czasach PRL wielokrotnie organizowane przez opozycję manifestacje były tłumione. Jej uczestników aresztowano. Sejm IX Kadencji ustawą z 15 lutego 1989 roku przywrócił święto o nieco zmienionej nazwie Narodowe Święto Niepodległości.

A co o dacie 11 Listopada myślą zapytani o to rozmówcy?
Sławek, magister fizjoterapii: “Jest to bardzo ważny dla mnie dzień, dzień wskrzeszenia Polski po tylu latach niewoli. Czy dzisiaj tak naprawdę rozumiemy wymowe tej daty? Szum i chaos medialny powodują, że tożsamość rodaków zostaje rozmyta. Komu zależy na budowaniu pomostów z historią, kto mówi
o naszej dumie, o okresach świetności? Pokazuje się głównie klęski, podkreśla wady Polaków. Czyni się
to tak skutecznie, że zaczęliśmy wierzyć, że niewiele jesteśmy warci. A jest to nieprawda.”

Czy kochamy Polskę, naszą Ojczyznę, matkę?
“Zależy, z jakich środowisk pochodzimy i czy zadaliśmy sobie trud poznawania dziejów naszego narodu”.
– odpowiada Sławek.

Genowefa, gospodyni domowa:
“Wiem, że jest taka uroczystość, ale nie przeżywam jej. Nie wiem dlaczego. Gdyby w Polsce było lepiej, może ta miłość do Ojczyzny byłaby inna. Ci na górze, w rządzie myślą tylko o sobie.”

Teresa, mama dwóch córek, które zasmakowały życia na emigracji:
“W tym dniu myślę o zmarłych. Listopad tak mnie nastraja. Myślę o tych, którzy oddali życie za wolność. Oczywiście, kocham swoją Ojczyznę. Moje obie córki były na emigracji, ale bardzo krótko, jedna w Anglii, druga w USA. Wróciły, bo w Polsce czują się najlepiej”.

Bożena Chojnacka


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *