DPS

“BALLADA O DZIEWCZYNCE – kartka z pamiętnika”.

Decrease Font Size Increase Font Size Text Size Print This Page

…Wróćmy do swoich wspomnień rodzinnych…
Opowiedzmy o latach dziecinnych,
O latach głodu i chłodu na Syberii;
O białej, dzikiej i mroźnej scenerii.

Trzyletnie dziecko z rodziną zesłane;
Nowosybirsk – daleko za Uralem – w nieznane;
Z mrozu, głodu i zimna, umierało opuchnięte;
Nędzne, chude – szkielet – z brzuchem wydętym.

Rozpacz w rodzinie, o Boże, uratuje to dziecię!
Nie daj trupami użyźniać syberyjskie śmiecie!
Dość milionów, po chorobie, ciał w nich leży;
Pozostawionych tam na zawsze – bez macierzy!

A rodzina walczy, boryka się o każdy kęs chleba;
Najmłodszą siostrzyczkę od śmierci zbawić trzeba.
Z głodu trzy razy umierała,
Lecz zwyciężyła śmierć – rodzina jej pomagała.

Siostry, bracia, oddawali swoje porcje;
Zdobyte kozie mleko uzdrowiło ją mocniej;
I tak to mała dziewczynka ocalała;
Która na Syberii pięć lat z rodziną mieszkała.

Z rodziną też wróciła do Polski – kraju rodzinnego;
Po trzydziestu latach pracy w szkole
Wyjechała do Ameryki – do kraju upragnionego…

Cecylia Łozińska – Grzywacz
Sybiraczka emerytowana

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *