DPS

Dojrzałość szkolna – rozwój społeczny

Decrease Font Size Increase Font Size Text Size Print This Page

ttt

Kiedy rozpatrujemy, czy dziecko jest gotowe do rozpoczęcia nauki w klasie pierwszej, powinniśmy bacznie przyjrzeć się na jakim poziomie są społeczne kompetencje naszego dziecka.

Rozwój społeczny to umiejętność współżycia i współdziałania w grupie, umiejętność zaspakajania swoich potrzeb z uwzględnieniem potrzeb innych, zdolność ustępowania i akceptowania innych, przestrzeganie obowiązujących reguł i norm, podporządkowywanie się im.

Opanowanie umiejętności komunikowania się z innymi osobami jest kluczowe dla dobrego funkcjonowania
w grupie. Również ważne są te umiejętności dla rozwoju dzieci. Dzięki nim kształtują swoje postawy wobec innych
i wobec siebie. Kształtują obraz samego siebie, swoich możliwości, mocnych i słabych stron. Posiadane umiejętności warunkują, czy dziecko będzie dobrze czuło się w swojej klasie, czy będzie chciało przychodzić do szkoły, czy będzie miało kolegów, koleżanki, przyjaciół, czy skutecznie poradzi sobie z konfliktem,
a w konsekwencji czy będzie uzyskiwać dobre wyniki w nauce.

Dzieci już w przedszkolu potrafią zachowywać się tak, aby zadowolić innych lub uniknąć krytyki. Również potrafią ocenić negatywne konsekwencje swoich działań. Jest im smutno, gdy kogoś „skrzywdzą”. Jednak rzadko myślą nad skutkami swoich działań, zanim komuś zrobią przykrość.

Dziecko, które dojrzało do roli ucznia, to takie, które odnosi do siebie polecenia nauczyciela kierowane do grupy. Oznacza to, że czuje się członkiem grupy. Ta umiejętność kształtowana jest w przedszkolu, klasie ”0″ i w klasie pierwszej. Bez niej nie ma nauki w szkole. Zdolność do uczenia się w klasie, to stosowanie się do poleceń, uwag
i wskazówek nauczyciela. Chodzi tutaj o umiejętność korygowania przez dziecko swojej pracy, działań i zachowań.

Poniżej przedstawiam listę zachowań dziecka, które świadczą o dojrzałości szkolnej.

Dziecko:

– łatwo nawiązuje pozytywne kontakty z rówieśnikami i dorosłymi,
– chętnie bawi się z dziećmi,
– potrafi przyłączyć się do zabawy,
– jest zapraszane do zabawy przez inne dzieci,
– bawi się zgodnie, bez zbytnich konfliktów,
– potrafi dojść do kompromisu lub ustąpić koledze,
– okazuje pozytywne uczucia innym, np. pociesza, współczuje, pomaga,
– umie przeprosić, podziękować, wybaczyć,
– ma rozeznanie w tym co jest dobre, a co złe (np. że nie wolno krzywdzić innych, niszczyć cudzej własności, przywłaszczać sobie znalezionych rzeczy),
– potrafi słuchać innych i stara się ich zrozumieć,
– zrozumiale mówi o swoich potrzebach i zamierzeniach,
– rozumie zasady gier i zabaw, podporządkowuje się im,
– podporządkowuje się poleceniom nauczyciela, nawet jeśli nie bardzo mu się to podoba,
– potrafi spokojnie czekać na to, czego nie może natychmiast otrzymać, zrobić (poza czynnościami fizjologicznymi – skorzystanie z toalety),
– rozumie, że dorośli/nauczyciele nie zawsze mogą spełnić jego pragnienia,
– wykonuje rozpoczęte zadania (odpowiednie do wieku) do końca,
– wierzy we własne siły,
– podejmuje próby pokonywania trudności,
– jest samodzielne (ubieranie i rozbieranie się, jedzenie, załatwianie potrzeb fizjologicznych),
– dba o swoje rzeczy,
– potrafi utrzymać porządek w swoich zabawkach.

Jeśli dziecko posiada powyższe umiejętności, to znakomicie sobie poradzi w szkole.

Jeżeli dziecko wykazuje niższe kompetencje społeczne, można i należy mu pomóc, aby miało dobry start
w szkole.

Iwona Sołtysiak
Zapraszamy na blog autorki www.IwonaSoltysiak.pl

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *