DPS
No Comments

Klub Młodych Literatów: “Z dziennika wolontariuszki” Monika Niebrzydowska

Decrease Font Size Increase Font Size Text Size Print This Page

 

maraton nowojorski

 

Po raz kolejny jesteśmy pod wrażeniem maratonu w Nowym Jorku. Przygotowania, emocje, start! A potem  jedni  są zadowoleni, inni mniej, ale wszyscy przeżywają ten bieg. I widzowie również. Razem z nimi  wolontariusze, którzy przyczynili się do tego, że maraton się odbył. Jedna z takich osób to Monika Niebrzydowska. Opisała sytuację, w której uczestniczyła i swoje spostrzeżenia. Za tekst “ Z dziennika  wolontariuszki” otrzymała nagrodę w XXVIII Konkursie Literackiej Twórczości  Dzieci i Młodzieży w Słupsku. O maratonie napisała jeszcze wiersz, który również zamieszczamy. 

Zapraszam do lektury!

Irena Biały

Klub Młodych Literatów

 

Monika Niebrzydowska

                        Monika Niebrzydowska

Z dziennika wolontariuszki  (Nowojorski maraton)

Początek listopada niektórym może się kojarzyć ze zmianą czasu z letniego na zimowy, kiedy mamy szansę pospać  godzinę dłużej. Ale ja pamietam coś bardziej ekscytującego – ING Marathon w Nowym Jorku. Zgłosiłam się na wolontariuszkę przy starcie maratonu na Staten Island.

5 rano: Wstaję. Za oknami ciemno, choć oko wykol. Trudno, nie możemy się spóźnić. Szybkie śniadanie i już nas nie ma. Idę z mamą na Fort Wadsworth. Cała okolica jest zablokowana. Ma tutaj przyjechać 45 tysięcy maratończyków. Widać tylko migające światła samochodów policyjnych. Przechodzimy przez bramę, dostajemy przepustki. Teraz możemy już zobaczyć wszystko. Więcej niż inni  w telewizji.

6 rano: Pokazują się pierwsi maratończycy. Nad mostem Verrazano zaczyna świtać. Błyskają światła kamer telewizyjnych. Są tutaj chyba wszystkie stacje. Relację z maratonu bedą oglądać miliony ludzi. Pomagamy maratończykom. Niektórzy nie znają angielskiego. Spotykamy kilku Polaków i życzymy im powodzenia.

7 rano: Teraz dopiero się zaczyna! Coraz wiecej biegaczy. Zaczyna być tłoczno. Gra muzyka. Wszędzie widać kolorowe czapeczki Dunkin Donuts. Reporterzy szukają ciekawych ludzi  i ciekawych historii. Słońce się podnosi. Wszyscy chcą się ogrzać w jego promieniach. Jest zimno.

8 rano: Emocje rosną. Wywiady z Apollo Ohno i aktorem Mario Lopez już skończone. Powietrze wypełnione jest napięciem. Wszyscy myślą o starcie i biegu.

9 rano: Teraz ruszają. Odpoczynek to historia. Maraton startuje. Najpierw biegną najlepsi: kobiety i mężczyźni. Światowa elita maratończyków. Za nimi wysypują sie na start tabuny biegaczy. Most Verrazano drży i kołysze się pod  uderzeniami tysięcy stóp…

10 rano: W końcu wszyscy biorą się za sprzątanie. Ciepłe bułeczki  i butelki  z Gatorade już znikły. Pozostał bałagan.

3 po południu: Fort Wadsworth jest już wysprzątany. Nikt by nie uwierzył, że było tutaj rano 45 tysięcy ludzi. Zmęczone i pełne wrażeń wracamy do domu. Do zobaczenia za rok.

 

Maraton  w Nowym Jorku

Cisza

Ciemność

Czekajacy biegacze

Telewizja

Jeżdżące autobusy

Świt

Hałas

Tłum

Kamery

Mikrofony

Jeden tłum

Jeden most

Jeden start

Jeden bieg

Skąd ja to znam?

Tak… to był mój pierwszy maraton.

 

 

Monika Niebrzydowska, 15 lat, Nowy Jork

(Szkolny Punkt Konsultacyjny)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *