Bożena Chojnacka
No Comments

Babcia Bożenka: Intronizacja Chrystusa króla

Decrease Font Size Increase Font Size Text Size Print This Page

images„Króluj nam Chryste, zawsze i wszędzie,
To nasze rycerskie hasło.
Ono nas zawsze prowadzić będzie
I świecić jak słońce jasno„

Tak każdego roku śpiewamy w kościołach podczas uroczystości Chrystusa Króla Wszechświata na zakończenie roku liturgicznego. W tym roku święto to obchodzone będzie inaczej niż zwykle. Ogłoszony bowiem  zostanie uroczysty Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za króla i Pana naszych serc i naszego Narodu.

Za oceanem zbliża się przepiękne Święto Dziękczynienia, do którego zawsze przywiązywałam wielkie znaczenie. Ten symboliczny indyk na stole i wokół pokarmów zebrane rodziny, przyjaciele, najbliżsi. To święto uświadamiało mi  jak ważna w życiu człowieka jest postawa wdzięczności, jak ważne są słowa: dziękuję, jestem Ci wdzięczna, nie zapomnę tego, co dla mnie zrobiłeś.

W Polsce atmosfera podobna. Trwają przygotowania duchowe do wielkiego Aktu proklamacji wiary. Jest to także akt wdzięczności za wszelkie dobro, które otrzymujemy od  Boga.

W dekoracji ołtarza w moim parafialnym kościele nic się nie zmienia. Fioletowe chryzantemy, kępki  wrzosu ułożonego na fioletowym podłożu. Dekoracja trafnie  oddaje atmosferę listopadowych dni pełnych zadumy nad życiem i śmiercią. Od niedawna doszedł nowy element dekoracji. Jest nim figura Jezusa Chrystusa w koronie  i z berłem, insygniami królewskimi.

Po wieczornym nabożeństwie wystawienie Najświętszego Sakramentu. Adorację prowadzi młody ksiądz Adam. Intonuje pieśni wielbiące Boga. Rozdaje też kartki z pytaniami, które mają pomóc w pogłębieniu wiary, wzmocnieniu naszych relacji z Bogiem, mają podpowiedzieć, czy chcę pójść za Jezusem i dlaczego chcę to zrobić?

Jest dzień powszedni, a w kościele bardzo dużo ludzi. Panuje skupienie. Oczy wpatrzone w biały opłatek umieszczony w złotej monstrancji. Tylko silną wiarą możemy poczuć w sercu, że to żywy i prawdziwy Bóg.

Czy każdy tak czuje? Czy każdy siedzący w ławkach jest w stanie uwierzyć w ogromną miłość Jezusa do każdego z nas. Bóg zna nas po imieniu, jesteśmy jego chcianym i upragnionym synem  czy córką.

Czy w to wierzymy? Jeśli nie, módlmy się o ta łaskę, bo silna wiara, ufność, zawierzenie to Boże dary. Bóg nie chce robić niczego na siłę, on nas kocha, szanuje i dlatego pozostawia nam wolność. Możesz pójść za nim, ale możesz też Go odrzucić. Wybór należy do Ciebie.

Chrystus wodzem, Chrystus Panem

Jesteśmy w trakcie  Nowenny przed Jubileuszowym Aktem Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. Przygotowujemy się na to, żeby przyrzec Bogu posłuszeństwo i wierność, żeby oddać Mu swoje serce. Taki akt nastąpi w przyszła niedzielę 20 listopada. Będzie to bardzo ważna uroczystość, ale poprzedzi ją znaczące dla naszego Narodu  wydarzenie jakie odbędzie się w najbliższą sobotę 19 listopada w Krakowie-Łagiewnikach.

Kto żyw będzie docierał do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Przedstawiciele rządu, Prezydent RP i premier, dostojnicy Episkopatu Polski  w specjalnym Akcie uznają panowanie Chrystusa, uznają poddanie się Jego Prawu, a także zawierzą i poświęcą Bogu naszą Ojczyznę i cały Naród.

Co stanowi istotę przyjęcia tego Aktu? Biskupi podkreślają, że Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa jest odpowiedzią na sugestię, zawartą w bulli “Misericordiae vultus” papieża Franciszka, by zamykając Drzwi Święte Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia, powierzyć Chrystusowi Panu „życie Kościoła, całej ludzkości i ogromnego kosmosu, prosząc o wylanie Jego miłosierdzia jak rosy porannej, aby owocna stała się historia, którą mamy tworzyć w najbliższej przyszłości”.

Autorzy stwierdzają, że odpowiedzią na to jest tekst, który ma być wypowiedziany w Łagiewnikach:

„Chryste Królu, z ufnością zawierzamy Twemu Miłosierdziu wszystko, co Polskę stanowi. (…) wszystkie narody świata, a zwłaszcza te, które stały się sprawcami naszego polskiego krzyża. Spraw, by rozpoznały w Tobie swego prawowitego Pana i Króla, i wykorzystały czas dany im przez Ojca na dobrowolne poddanie się Twojemu panowaniu”.

Uroczystość w Łagiewnikach będzie więc klamrą zamykającą obchody Jubileuszu Miłosierdzia.

„Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana, który ma być uroczyście ogłoszony 19 listopada br. w Łagiewnikach, jest aktem wiary, a nie aktem politycznym – wyjaśniają biskupi w specjalnym liście zatwierdzonym na 374. zebraniu Konferencji Episkopatu Polski.

Bp Andrzej Czaja, przewodniczący Zespołu ds. Ruchów Intronizacyjnych, w wywiadzie dla Katolickiej Agencji Informacyjnej wyjaśnia, że intronizacja polega na tym, że “przyjmujemy i uznajemy nad sobą królewską władzę Jezusa, wyznajemy ją wobec innych oraz chcemy ją potwierdzać całym życiem”. Nie jest to więc próba wprowadzenia państwa wyznaniowego, narzucenia ustroju teokratycznego, ingerencji w życie polityczne, a uroczysta proklamacja wiary, pierwszy krok ku duchowemu dojrzewaniu.

Zasadniczym celem dokonania Aktu jest uznanie z wiarą panowanie Jezusa, poddanie i zawierzenie Mu życia osobistego, rodzinnego i narodowego we wszelkich jego wymiarach i kształtowanie życia według Bożego prawa. Jesteśmy bowiem świadkami wielorakiego pozostawiania Boga na marginesie życia czy wręcz odchodzenia od Boga.

Jesteś Królem, Jesteś Panem

“W naszym życiu ma nieraz miejsce swego rodzaju detronizacja Jezusa, pozbawianie Go należnego Mu miejsca i czci, możliwości wpływu na nasze życie i postępowanie” – wyjaśniają autorzy.

Biskupi przypominają w ten sposób o kryzysie toczącym cywilizację europejską, także Polskę. Jednak pokonanie kryzysu jest w pierwszym rzędzie duchowe.

Kardynał Sarah, prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego, ocenił, że zachód umiera,  liczą się w nim tylko pieniądze i technika. A przecież tylko dzięki wierze w Boga  człowiek odnaleźć może  pewną orientacje w życiu, pewne prawa i chrześcijańskie wartości.

Biskupi wyjaśniają, że nie trzeba Chrystusa intronizować w znaczeniu wynoszenia Go na tron i nadawania Mu władzy, ani też ogłaszać Go Królem, bo jest On Królem królów i Panem panów na wieki. Zadaniem chrześcijan jest uznanie  królewskiej godności i władzy Chrystusa poprzez całe swoje życie i postępowanie, uznanie Jego panowania nad nami, czyli “dobrowolnego poddania się prawu Bożemu, Jego władzy, okazania Mu posłuszeństwa, celem uporządkowania, ułożenia po Bożemu życia osobistego i społecznego”.

Dlatego Jubileuszowy Akt jest nade wszystko aktem wiary, który potwierdza wybór Chrystusa i zobowiązuje do życia na miarę zawartego z Nim przymierza. Jest aktem sprawiedliwości, w znaczeniu oddania Mu tego, co Jemu należne, i aktem posłuszeństwa w odpowiedzi na Jego Miłość.

Biskupi podkreślają, że nie chodzi tu o formalny, zewnętrzny gest, ale postawę duchową, która ma konkretne przełożenie w życiu, promieniuje na wszystkie jego sfery , na innych ludzi  oraz owocuje w społeczeństwie.

Ma to być początek otwarcia Jezusowi drzwi domów, serc, świątyń i miejsc pracy, początek pracy nad sobą. “Osobiste przyjęcie Jezusa za Króla i Pana w dalszym planie ma więc przemieniać, ulepszać ziemską rzeczywistość” – podkreślają biskupi. Jest to zatem akt religijny, wynikający z powołania chrześcijańskiego – przyjmujemy i uznajemy nad sobą królewską władzę Jezusa, wyznajemy ją wobec innych oraz chcemy ją potwierdzać całym życiem.

Autorzy listu piszą też, że gdy rozeznawali postulaty ruchów intronizacyjnych, okazało się, że powyższe intuicje mieli członkowie wielu wspólnot i stowarzyszeń Kościoła w Polsce, m.in. środowiska oazowe i charyzmatyczne oraz uczestnicy spotkań młodzieży w Lednicy.

Oznacza to, że od wielu lat dojrzewa w Kościele lokalnym pragnienie, aby uznać Chrystusa Panem i Zbawicielem, uznać Go Królem i poddać się Jego Prawu – piszą biskupi.

Uroczystości proklamowania Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana rozpoczną się 19 listopada br. o godz. 10.00. Jej kulminacyjnym punktem będzie liturgia Mszy św. o godz. 12.00. Jubileuszowy Akt będzie proklamowany przed Panem Jezusem wystawionym w Najświętszym Sakramencie.

Natomiast następnego dnia, w uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, we wszystkich świątyniach Kościoła katolickiego w Polsce każdy będzie mógł osobiście i razem z domownikami, we wspólnocie zgromadzenia liturgicznego, dokonać aktu przyjęcia Jezusa za Króla i Pana.

„ Naprzód przebojem młodzi rycerze,
Do walki z grzechem swej duszy.
Wodzem nam Jezus w Hostii ukryty,
Z nim bój nasz zastęp wyruszy.”

 

Bożena Chojnacka

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *