Bożena Chojnacka
No Comments

Babcia Bożenka: Przeżyj swój post jak najlepiej

Decrease Font Size Increase Font Size Text Size Print This Page

51359051Po długim karnawale w najbliższą środę, zwaną Środą Popielcową, a także nazywaną  Popielcem,  wejdziemy w nowy okres liturgiczny. W ten dzień pochylimy nasze głowy, aby kapłan posypał je popiołem i wypowiedział słowa towarzyszące temu obrzędowi „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” albo „ Z popiołu powstałeś i w popiół się obrócisz”.

Obrzęd posypania głów popiołem jest znakiem pokuty, stwarzającej okazję do zatrzymania się, zastanowienia, co naprawdę jest ważne. Jest także okazją do krytycznego spojrzenia na swoje życie, do podjęcia na nowo wysiłku zmiany, nawrócenia, rozpoczęcia na nowo.

„Prosiłaś o parę słów o Wielkim Poście, szczerze mówiąc, nie bardzo potrafię wyrazić swoje myśli na ten temat.” – napisała do mnie koleżanka ze szkolnej ławy, którą zawsze podziwiałam i podziwiam do dzisiaj. – „Chyba jestem za mało gorliwa, żeby się o tym obszernie wypowiadać. Zresztą nigdy nie stawiałam sobie takiego pytania, tzn. czym jest dla mnie Wielki Post, nie skupiałam się na tym zbyt silnie. Kiedy słyszałam takie pytanie w kościele, to myślałam o nim  przez chwilę, ale po wyjściu już nie bardzo, bo to mocne pytanie, a takich się boimy. Jednak spróbuję Ci opisać, co myślę i czuję. Sprowokowałaś mnie do przemyśleń. Cały czas chodzi mi to pytanie po głowie. Może dowiem się więcej o sobie, kiedy to  wyrażę.

Przed dwudziestu trzema laty w Środę Popielcową postanowiłam rozstać się z nałogiem palenia. Była to kolejna próba, bardzo się nią przejmowałam. Miałam poczucie, że ona pokaże mi, na co mnie właściwie stać. Nie bardzo wierzyłam w swoje możliwości. A jednak … ta próba była ostateczna, od tamtej pory nie sięgnęłam po papierosy.

No i właśnie, dlaczego tym razem mi się udało.

Zastanawiałam się nad tym i zrozumiałam, że tę siłę dały mi wcześniejsze westchnienia o pomoc z góry. Nie modliłam się formułkami, ale moje akty strzeliste były chyba na tyle prawdziwe, przekonujące, że otrzymałam wsparcie. Boże, pomóż, ratuj! – takie były moje słowa nieraz w trudnych sytuacjach… I mam wrażenie, że temu Odgórnemu Wsparciu zawdzięczam, że przeżyłam to, co było takie trudne, ponad moje siły. Wiem, że wiele zawdzięczam tej Pomocy.

Dlatego każda Środa Popielcowa to dla mnie dzień szczególny, przypomina mi ten mój sukces nad własną słabością. Lepiej pewnie by brzmiało, gdyby to była jakaś bardziej wzniosła sprawa, nie zwykłe palactwo, ale tak ze mną było. Niedawno jedna z moich miejscowych koleżanek przypomniała mi tę sytuację. Zdziwiłam się, bo nie sądziłam, że nie tylko to zauważyła, ale tak dobrze zapamiętała.

Podczas Wielkiego Postu staram się uczestniczyć w Drodze Krzyżowej, na ogół mi się to udaje. Mam pomysł na postanowienie na nadchodzący Wielki Post i to wydaje się najcenniejsze, że on mobilizuje mnie do zmian, poprawiania własnego życia. Gdyby tak zawsze umiało się porównać osobiste cierpienia, dokuczliwości do cierpień z Drogi Krzyżowej?  Pewnie są ludzie, którzy to potrafią robić, ale nie mogę tego powiedzieć o sobie.” – wyznaje szkolna koleżanka, której jestem wdzięczna za dzielenie się swoimi mądrymi przemyśleniami.

Przed nami  Popielec. W Środę Popielcową katolików obowiązuje ograniczenie się do spożycia trzech posiłków – jednego do syta, i dwóch skromnych. Zgodnie z prawem kanonicznym obowiązek ten spoczywa na wszystkich wiernych w wieku od 18 do 59 lat. Niedozwolone jest również spożywanie potraw mięsnych.

Choć w czasie uroczystości w świątyni w większości kościołów na świecie kapłan czyni popiołem znak krzyża na czole wiernych, w Polsce przyjął się zwyczaj posypywania głów popiołem. Obrzęd ten, zapoczątkowany już we wczesnym średniowieczu, symbolizuje skruchę oraz gotowość do pokuty, a jednocześnie przypomina o przemijaniu życia doczesnego.

Nie wszyscy wiedzą, że popiół pochodzi ze spalonych palm, poświęconych rok wcześniej w Niedzielę Palmową. W różnych krajach obchodom Popielca towarzyszą inne ciekawe uroczystości. W Hiszpanii na przykład odbywa się pogrzeb wielkiej kukły w kształcie sardynki, w Peru zaś miejsce sardynki zajmują… skrzypce, symbolizujące huczny okres karnawału.

Co ciekawe, Środa Popielcowa – choć jest świętem ruchomym – jeszcze nigdy nie przypadała w rok przestępny 29 lutego. Pierwszy Popielec tego dnia w historii będzie miał miejsce dopiero w 2096 roku.

„Zawsze gdy wchodzę do kościoła, moją uwagę przykuwa stojący na ołtarzu krzyż. Ten wizerunek Jezusa ukrzyżowanego, przypomina nam o tak wielu sprawach, między innymi o tym, że On umarł za nasze grzechy, że otrzymaliśmy od Niego nowe życie” – dzieli się refleksjami Joe Difato, wydawca miesięcznika „The Word Among As”.

Rozważania tajemnicy Krzyża będą nam towarzyszyć przez najbliższe tygodnie. Kolor fioletowy, który będzie dominować w  tym czasie w świątyniach przypominać będzie o potrzebie umartwienia i pokuty.

Rozważania o czekającym nas 40-dniowym okresie Wielkiego Postu, w centrum którego znajduje się krzyż, na którym Zbawiciel oddał życie za nas, zaczerpnęłam ze wspomnianego wcześniej miesięcznika „The Word Among As”. Jego polską wersją jest „Słowo wśród nas” cieszące się zainteresowaniem członków wspólnot i grup charyzmatycznych działających przy parafiach.

Krzyżu Chrystusa, bądźże pochwalony
Na wieczne czasy bądźże pozdrowiony!
Gdzie Bóg, Król świata całego
Dokonał życia swojego.

Ta pieśń wielkopostna będzie nam towarzyszyć przez najbliższe dni Wielkiego Postu, a szczególnej wymowy nabierać będzie w każdy piątek tygodnia, kiedy będziemy uczestniczyć w nabożeństwie Drogi Krzyżowej. Współczesny człowiek żyje w ogromnym tempie, próbuje nadążyć za wszystkimi zmianami. Trudno mu w tym pędzie i chaosie usłyszeć Boga.

Gdy pragniemy Go znaleźć, gdy szukamy różnych możliwości pogłębiania życia duchowego, gdy wreszcie przestaniemy chodzić na Mszę Świętą tylko po to, żeby zadowolić rodziców, albo zaliczyć kolejne nabożeństwo niedzielne, możemy doczekać się oczekiwanej przemiany serca.

Wówczas możemy przeżyć coś naprawdę fantastycznego. Czytamy  o tym w licznych świadectwach nagłych nawróceń.

„Tamtego wieczora zostałem dotknięty przez Ducha Świętego i oddałem swoje życie Chrystusowi. Duch Święty pokazał mi, że Jezus jest rzeczywistą osobą, że umarł na Krzyżu za moje grzechy. Wówczas Krzyż na który latami patrzymy  często zupełnie obojętnie, albo bezuczuciowo nabiera zupełnie innego znaczenia.”

„Gdybym o takim wyznaniu przeczytała kilkanaście lat temu, pomyślałabym, że jest w nim dużo przesady, nienaturalności. Takie świadectwo nie trafiłoby do mojego serca” – powie ktoś inny, ale pewnego dnia na nabożeństwie charyzmatycznym stało się  ze mną coś innego. Serce moje poruszyło się, poczułam się kochana przez Boga, poczułam Jego bliskość.”

W krzyżu cierpienie, w Krzyżu zbawienie
W krzyżu miłości nauka
Kto Ciebie Boże raz pojąć może
Ten nic nie pragnie ni szuka.

Św. Augustyn powiedział: ”Niespokojne jest serce człowieka dopóki nie spocznie w Bogu.” Stwierdzenie to było owocem jego prób zaspokojenia nieutulonej tęsknoty oraz niewypowiedzianego pragnienia pokoju i znalezienia sensu życia. To, czego nie mógł osiągnąć o własnych silach, a szukał długo i uporczywie, znalazł w Kimś większym niż on sam.

I my, podobnie jak św. Augustyn, możemy znaleźć odpowiedzi na trapiące nas pytania. Odnajdziemy je dopiero wtedy, gdy doświadczymy osobistego spotkania z Jezusem i zostaniemy napełnieni Jego bezgraniczną miłością.

Przypomnijmy w tym miejscu słowa papieża Benedykta XVI.

„Wielki Post każdego roku stwarza nam opatrznościową okazję do refleksji nad sensem i wartością naszego życia Chrześcijańskiego i pobudza nas do odkrywania miłosierdzia Bożego, abyśmy sami z kolei stawali się bardziej miłosierni względem braci. W okresie Wielkiego Postu Kościół przypomina pewne szczególne zobowiązania, które w konkretny sposób mają pomagać w procesie wewnętrznej  odnowy; są nimi modlitwa, post i jałmużna.

Rozpoczynając okres Wielkiego Postu pragniemy zachęcić was wszystkich do zarządzenia  wraz z nami „świętego postu” we wszystkich naszych domach. Podejmijmy praktykę postu i niech stanie się ona częścią naszego daru dla Pana.”

“Przeżywaj swój post jak najlepiej, a resztę pozostaw w ręku Pana.” – zachęcał do podjęcia wysiłku wspomniany wcześniej wydawca „The Word Among Us”. – “Jezus widzi nasze umartwienia i są one Mu miłe. Widzi jak bardzo pragniemy się do Niego przybliżyć. Widzi, ile nas to kosztuje i ile przeszkód musimy przezwyciężyć. Jest tez gotów pomagać tym, którzy szczerze szukają jego obecności”.

„Czas Wielkiego Postu jest czasem wyjątkowym, bo odżywa w nas nadzieja, że znowu się nawrócimy i pogłębimy swoją wiarę.” – przekonują misjonarze werbiści w swoim misyjnym wydawnictwie. – “Z przejęciem śpiewane Gorzkie Żale, odprawiane na różne sposoby Drogi Krzyżowe i wyrzeczenia, których się podejmujemy są w tym niewątpliwie pomocne. Nie może też zabraknąć codziennej lektury Pisma Świętego i krótkiego rozważania”.

Z kolei w Orędziu Ojca Świętego Franciszka na Wielki Post 2017 czytamy:

„Wielki Post to nowy początek, to droga prowadząca do bezpiecznego celu: Paschy Zmartwychwstania, zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią. Okres ten zawsze kieruje ku nam stanowczą zachętę do nawrócenia: chrześcijanin jest wezwany, by powrócił do Boga „całym swym sercem” (Jl 2,12), aby nie zadowalał się życiem przeciętnym, ale wzrastał w przyjaźni z Panem. Jezus jest wiernym przyjacielem, który nas nigdy nie opuszcza, bo nawet kiedy grzeszymy, czeka cierpliwie na nasz powrót do Niego, a wraz z tym oczekiwaniem, ukazuje swoje pragnienie przebaczenia.

Wielki Post jest czasem sprzyjającym zintensyfikowaniu życia duchowego poprzez święte środki, jakie oferuje nam Kościół: post, modlitwę i jałmużnę. U podstaw wszystkiego jest Słowo Boże, do którego słuchania i bardziej pilnego rozważania jesteśmy w tym okresie zachęcani. Chciałbym zwłaszcza zatrzymać się tutaj nad przypowieścią o bogaczu i Łazarzu (por. Łk 16,19-31). Pozwólmy się zainspirować tą tak znamienną kartą, która daje nam klucz do zrozumienia, jak działać, aby osiągnąć prawdziwe szczęście i życie wieczne, zachęcając nas do szczerego nawrócenia.” – zachęca w swoim orędziu papież.

Krzyżu Chrystusa bądźże pochwalony
Na wieczne czasy bądźże pozdrowiony!
Z ciebie moc płynie i męstwo
W tobie jest nasze zwycięstwo.

„Życzymy, aby czas Wielkiego Postu był owocny i jak najlepiej przygotował nas wszystkich na święta Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.” – to życzenia misjonarzy werbistów, pod którymi może się podpisać każdy z nas.

 

Bożena Chojnacka

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *